در سال ۱۸۵۹، ده سال پیش از وضع واژه اکولوژی توسط ارنست هکل، اتین ژفروآ سن-ایلر، جانورشناس فرانسوی، واژه اتولوژی را برای رشتهای که روایط بین محیط و موجودات زنده را بررسی میکند، وضع و پیشنهاد کرده بود. واژه اتولوژی از واژه یونانی «ethos» به معنای «رفتار» مشتقّ شده است و بنابراین معنای اتولوژی از لحاظ ریشه لغوی، کنششناسی است.حبیب ماهریکارشناس و مشاور محیط زیستتهران خ آفریقای شمالی جردن سابقآمایشگران محیط زیستPhD in Environmental Pollutants

کشمکش و جدال درباره بکاربردن واژههای اکولوژی و اتولوژی و ترجیح یکی از آنها بر دیگری، سالها ادامه داشت تا آنکه با تصویب مجامع علمی منعقده در طول سالهای ۱۹۰۱ و ۱۹۰۲، واژه اکولوژی به رسمیت پذیرفته شد. با این حال واژه اتولوژی هنوز کاملاً منسوخ نیست، بلکه به تعبیری نوعی شاخه فرعی در چهارچوب دانشی است که امروزه اکولوژی نامیده میشود. واژه اتولوژی را اغلب دربررسی واکنشهای موجودات زنده در مقابل محیط بکار میبرند. به ویژه در اکولوژی جانوران و انسان بحثهای اتولوژی رواج بیشتری دارد، زیرا بخشی از واکنش جانوران و انسان در برابر عوامل و تغییرات محیط به صورت رفتار بروز میکند و اطلاق واژه اتولوژی برای بررسی رفتارها و واکنشهای رفتاری جانداران، با توجه به ریشه لغوی و معنای این واژه، کاملاً موجّه و منطقی است. متخصصان آمریکایی اغلب واژه اتولوژی را به صورت ترکیب با واژه اکولوژی به کار میبرند و مباحثی را تحت عنوان «اکولوژی رفتارها و واکنشها» در مطالعات مربوط به اکولوژی جانوران و انسان مطرح میکنند. در مباحث روانشناسی، جامعهشناسی و مردم شناسی نیز واژه اتولوژی و روشهای بررسی و تحلیل رفتارها کاربرد دارد.حبیب ماهریکارشناس و مشاور محیط زیستتهران خ آفریقای شمالی جردن سابقآمایشگران محیط زیستPhD in Environmental Pollutants

زیستبومها به لحاظ تاریخی شبیه به مفهوم اکوسیستمها هستند و از مناطق جغرافیایی، عرض جغرافایی، شرایط آب و هوایی مرتبط با محیط زیست بر روی زمین، مانند جمعیت گیاهان، حیوانات و شرایط محیط زندگی شان، اغلب به عنوان اکوسیستم نامیده میشوند. زیست بومها بر مبنای عوامل نظیر ساختار گیاهان (مانند درختان، درختچهها و گیاهان)، انواع برگها (مانند ورقهای عرضی و سوزنی)، فاصله گیاه (جنگل، جنگل، ساوانا) و آب و هوا تعریف میشوند. بر خلاف اکوژنزها، زیست بومها به واسطه ژنتیک، طبقهبندی یا شباهتهای تاریخی تعریف نمیشوند. زیست بومها اغلب با الگوهای خاصی از جانشینی زیست محیطی و پوشش گیاهی اوج شناخته میشوندحبیب ماهریکارشناس و مشاور محیط زیستتهران خ آفریقای شمالی جردن سابقآمایشگران محیط زیستPhD in Environmental Pollutants

آلودگی هوا عبارت است از ورود مستقیم یا غیر مستقیم هر عنصری توسط انسان یا عامل طبیعی که احتمال ایجاد اثرات نامطلوب بر سلامتی انسان و محیط زیست را داشته باشد. انواع آلودگیهای هوا عبارتاند از:گازهای شیمیایی سمی که غالباً حاصل واکنشهای سوختن هستند.اوزون، که وجودش در لایههای پایینی هواکره تأثیرات خطرناکی بر سلامتی جانداران دارد.گازهای حاصل از سوختن، چون دیاکسید گوگرد، اکسیدهای ازت، مونوکسید کربن، سولفید هیدروژن و بعضی گازهای گلخانهای.گرد و غبار و ذرات معلق در هواگازهای گلخانهای همچون دیاکسید کربن، متان و فلوئوروکربنها.فلزات سنگین همچون آرسنیک، سرب، روی، مس، کروم، جیوه و کادمیوم که در اثر فعالیتهای صنعتی وارد هوا میشوندحبیب ماهریکارشناس و مشاور محیط زیستتهران خ آفریقای شمالی جردن سابقآمایشگران محیط زیستPhD in Environmental Pollutants